Ξεκίνησα να δουλεύω με το σύρμα σε μια εποχή μεγάλου στρες. Υπήρξε καλή και πετυχημένη θεραπευτική μέθοδος , μα και μια σημαντική αποκάλυψη για μένα.

Η γνώση μου για το αντικείμενο ανύπαρκτη, οι πληροφορίες μηδαμινές. Λίγες φωτογραφίες σε κάποια βιβλία έβρισκες εκείνη την εποχή και ελάχιστα δείγματα σε μια δυο βιτρίνες. Έτσι η περιέργεια και το περίσσευμα της φαντασίας μ’ έσπρωξαν να πειραματιστώ και να δημιουργήσω. Με δυο τρία εργαλεία και πολύ μεράκι στην αρχή. Στο πέρασμα των χρόνων ανάπτυξα τις δικές μου τεχνικές, βελτίωσα τα αρχικά σχήματα, πάντρεψα υλικά, καταπιάστηκα με νέα και διαφορετικά.

Βασικό θέμα της δουλειάς μου με το σύρμα είναι  ο άνθρωπος και το  δέντρο.Οι μορφές μου σχεδόν πάντα άφυλες και χωρίς ένδυμα, παρατηρούν, αισθάνονται, πάσχουν. Ονειροπολούν και ερωτεύονται, ακροβατούν ή αναρριχώνται, κουβαλούν στωικά τα βαρίδια τους ή δραπετεύουν, διασκεδάζουν με παιδική αφέλεια τη μοναξιά τους, μα στο τέλος βρίσκουν το ταίρι τους. Η δυάδα είναι ζητούμενο.

Το δέντρο μου είναι στιβαρό και γενναίο, φουντωτό και ανθεκτικό. Άλλοτε ανθισμένο και αειθαλές, άλλοτε φυλλοβόλο και ανεμοδαρμένο προσφέρει το οξυγόνο του στον κόσμο μου.

Με λένε Αδάμ Ματθαίο και σας καλωσορίζω σ’ αυτόν.